Bu esnâda Devs kabîlesinden bir grup Medîne’ye geldi. Bunların başında bulunan Tufeyl bin Amr, İslâm’ın ilk yıllarında Mekke’ye gelmiş, Varlık Nûru Efendimiz ile görüşerek müslüman olmuştu. Sonra da Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’den müsâade alarak kabîlesine gitmiş ve onları İslâm’a dâvet etmişti. Onun dâvetine ilk icâbet eden kimse Ebû Hüreyre Hazretleri oldu.²⁴¹ Daha sonra müslümanların sayısı artarak yetmiş veya seksen hâneye ulaştı. Bunlar Hayber fethi esnâsında hicret ederek Medîne’ye geldiler. Oradan Hayber’e giderek Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’e kavuştular ve cihâda iştirâk ettiler.

Yolculuk esnâsında Ebû Hüreyre -radıyallâhu anh- çok sıkılıyor, bir an evvel Âlemlerin Efendisi’ne kavuşmak için sabırsızlanıyordu. Bir yandan da:

“Ey yolculuk gecesi! Bıktım senin uzunluğundan ve sıkıntından!

Fakat, kurtaran da sensin beni küfür ve inkâr yurdundan!” meâlindeki beyti okuyordu. (Buhârî, Meğâzî, 75; Vâkıdî, II, 636)

Ebû Hüreyre -radıyallâhu anh-, Devslilerle birlikte Hayber’e vardığı zaman, Peygamber Efendimiz Hayber’i fethetmiş bulunuyordu.²⁴² Allâh Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, Ebû Hüreyre’yi görünce:

“–Sen kimlerdensin?” diye sordu.

Ebû Hüreyre -radıyallâhu anh-:

“–Devs’tenim!” dedi.

Peygamber Efendimiz -aleyhissalâtü vesselâm-:

“–Ben, Devs’ten kiminle karşılaştıysam onda hayır gördüm!” buyurdu. (Tirmizî, Menâkıb, 46/3838)

Allâh Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, Devsliler’e Hayber ganîmetinden hisse verdi.²⁴³